STRONA GŁÓWNA / AKTUALNOŚCI / KARDYNAŁ FRANCISZEK ŻYŁ TAJEMNICĄ BOŻEGO MIŁOSIERDZIA

Kardynał Franciszek żył tajemnicą Bożego Miłosierdzia

- Śp. kardynał Franciszek Macharski zbliżał ludzi do Boga w Jego tajemnicy miłosiernej miłości. - mówił w Katedrze na Wawelu metropolita krakowski Marek Jędraszewski podczas Mszy św. w 3. rocznicę śmierci kardynała Franciszka Macharskiego. W uroczystości uczestniczyli rodzina, najbliżsi Kardynała, liczni wierni, a także Albertynka Siostra Doloroza, która towarzyszyła Kardynałowi Franciszkowi przez ostatnie lata życia, aż do odejścia do Domu Ojca.  

Kardynał Franciszek żył tajemnicą Bożego Miłosierdzia

Na początku homilii, arcybiskup odniósł się do Liturgii Słowa i zapisanych w Starym Testamencie przepisów dotyczących izraelskich świat. Przypomniał, że kiedy Chrystus przemawiał w nazareńskiej synagodze, spotkał się z odrzuceniem i brakiem zrozumienia z strony swoich rodaków.
– Rytm świętowania miał sprawić, że serca synów Izraela będą zawsze przy Bogu (…) Tak było, kiedy Boży Syn pojawił się na palestyńskiej ziemi (…) W swoim rodzinnym mieście spotkał się jednak z niedowiarstwem.

Metropolita zauważył, że każdego dnia dokonują się wielkie dzieła Bożej mocy i Bożego miłosierdzia, a Stwórca zsyła Kościołowi ludzi wielkiego Ducha, którzy świadczą o Jego działaniu „hic et nunc” –„ tu i teraz”.
– Do wielkich synów Kościoła ostatnich czasów należy Jan Paweł II Wielki, a także ci, którzy byli mu bliscy duchowo. Niewątpliwie jest wśród nich śp. ks. kardynał Franciszek Macharski.

Arcybiskup zaznaczył, że Ojcu Świętemu przez cały pontyfikat towarzyszyła dewiza „Totus Tuus”, a w herbie biskupim kardynała Macharskiego znalazło się zawołanie: „Jezu, ufam Tobie”. Zwrócił również uwagę na kolejną zbieżność – papież odszedł do Domu Ojca 2 kwietnia o 9.37 wieczorem, a kardynał 2 sierpnia o 9.37 rano. Dodał, że kardynał przyjął święcenia kapłańskie w krakowskiej Bazylice św. Franciszka, a postawa świętego z Asyżu – wrażliwość na działanie Bożego Miłosierdzia i Jego miłość – była mu bardzo bliska.
– Śp. kardynał Franciszek Macharski żył bardzo mocno tajemnicą Bożego Miłosierdzia. Za czasów jego biskupiego posługiwania w Krakowie doszło do wyniesienia do chwały ołtarzy twórców albertyńskiego życia w duchu św. Franciszka – św. Brata Alberta, bł. Bernardyny Jabłońskiej, a on sam – wobec wielu ludzi i instytucji – pomagał w sposób cichy i skuteczny.

Kończąc homilię, metropolita zaznaczył, że jednym z motywów religijnego malarstwa w XVII i XVIII wieku była tzw. „Sacra Conversazione” („Święta rozmowa”), przedstawiająca wielkich świętych, często z odległych od siebie czasów, rozmawiających o Bożych sprawach.
– Kiedy wspominamy śp. kardynała Franciszka, myślimy o jego świętych rozmowach ze św. Janem Pawłem II, św. Bratem Albertem, bł. Bernardyną Jabłońską, św. Franciszkiem z Asyżu i prosimy Boga, by on – wielki Pasterz Krakowskiego Kościoła – mógł uczestniczyć w wielu takich rozmowach w niebie.

Kardynał Franciszek Macharski urodził się w Krakowie 20 maja 1927. W 1945 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Równocześnie studiował teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Święcenia kapłańskie przyjął 2 kwietnia 1950 roku w Bazylice św. Franciszka z Asyżu z rąk kard. A. S. Sapiehy i został skierowany do parafii śś. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Kozach.  W 1956 roku podjął dalsze studia specjalistyczne na Wydziale Teologicznym we Fryburgu (Szwajcaria), które zakończył doktoratem z teologii pastoralnej w 1961 roku. W tym też roku rozpoczął pracę w Wyższym Seminarium Duchownym, pełniąc następujące posługi: ojca duchownego w latach 1961 – 1962, wykładowcy teologii pastoralnej w latach 1962 – 1978. W tym czasie pełnił również przez dwie kadencje funkcję rektora tej uczelni. Jednocześnie szeroko działał w kościele krakowskim i polskim, będąc powołanym do różnych komisji i biorąc czynny udział w różnych wydarzeniach kościelnych. W latach 1965 – 1974 był członkiem Archidiecezjalnej Komisji Liturgicznej. W latach 1966 – 1978 pełnił funkcję sekretarza Komisji do spraw Apostolstwa Świeckich. Uczestniczył w pracach Synodu Duszpasterskiego jako przewodniczący Komisji do Spraw Pastoralno – Socjologicznych. Od 1975 roku był członkiem Komisji Episkopatu do spraw Duszpasterstwa Ogólnego. W 1977 roku został powołany do Krakowskiej Kapituły Katedralnej. 29 grudnia Ojciec Św. Jan Paweł II ustanowił go Arcybiskupem Metropolitą Krakowskim. Sakrę biskupią otrzymał z rąk Jana Pawła II 6 stycznia 1979 roku, a 28 stycznia odbył uroczysty Ingres do katedry. 30 czerwca tego samego roku został poniesiony do godności kardynalskiej. Od 1981 roku do 1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. W tym czasie w Watykanie był członkiem rady do Spraw Publicznych Kościoła, członkiem Kongregacji do spraw Wychowania Katolickiego, członkiem Kongregacji do spraw duchowieństwa czy Ewangelizacji Narodów.  Zmarł w Krakowie, w Święto Matki Bożej Anielskiej, 2 sierpnia 2016 roku i został pochowany w krypcie biskupów Krakowskich w Katedrze na Wawelu.

W 3. rocznicę jego śmierci, krakowskie Siostry Albertynki, w których domu kardynał spędził ostatnie 11 lat swojego życia, zorganizowały wystawę poświęconą jego pamięci. Znalazły się na niej osobiste pamiątki, notatki, lektury i przedmioty codziennego użytku – brewiarz, okulary, pled, fotel. Wystawę można oglądać przy sanktuarium „Ecce Homo” .

FOTORELACJA

Joanna Folfasińska| Archidiecezja Krakowska
Fot. Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Video Katarzyna Katarzyńska

3. rocznica śmierci śp. Kard. Franciszka Macharskiego | Abp Marek Jędraszewski, 2.08.2019 r.

ZOBACZ TAKŻE