„Improwizacja opiera się na trzech wycinkach z Ewangelii: wyjście na górę, Przemienienie Jezusa z  „głosem Ojca” oraz zejście z góry. Wędrówkę rozpoczyna sam Pan, zabierając z sobą Piotra, Jakuba i Jana – jeden motyw muzyczny, jeden głos, za którym podążają następne – próbując Go naśladować. Jak widać nie zawsze to im udaje się. Choć góra Tabor nie jest wysoka (blisko 600 m n.p.m.) im wychodzimy wyżej, tym trud jest większy – stąd harmonika ciągle ulega zmianie. Tak jak w życiu – oprócz chwil pięknych, wspaniałych widoków i przeżyć, napotykają nas różne trudności. Im bliżej szczytu, tym widoki piękniejsze, choć trud i zmęczenie większe. Jednak dla tych widoków, perspektyw i towarzystwa samego Mistrza to jarzmo staje się słodkie, a brzemię lekkie. Przemienienie ukazuje pojawiający się stopniowo akord – pełen żaru i mocy, jak Serce Boga pałające ogromną, niewyobrażalną miłością do nas. Akord narastający, widzenie – budzące lęk u uczniów, lęk spotkania z nieznaną rzeczywistością, przerastającą wszelkie ich wyobrażenia (tremolo), na którego tle w głosie basowym rozbrzmiewa głos Ojca: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie”. Zejście z góry – kontemplacja wydarzenia, wyciszenie, przemiana – trudności przestają być trudnościami, uczniowie umocnieni” – wyjaśnia autor improwizacji, Mateusz Peciak.

Improwizacja została zarejestrowana w Sanktuarium św. Jana Pawła II  Krakowie. Artysta posłużył się instrumentem wykonanym w Zakładach Organowych Zych z Wołomina. To 52 głosowe organy, szerokie na 9 i wysokie na 7. Bryła instrumentu stylistyką zbliżona do wnętrza świątyni, w swojej konstrukcji łączy elementy tradycyjne, jak i nowoczesne. Budowa organów została ukończona w pierwszej połowie 2016 roku, 16 października tego samego roku pobłogosławił je ówczesny metropolita krakowski, kard. Stanisław Dziwisz. Archidiecezjalna Komisja Muzyki Kościelnej wraz z kustoszem sanktuarium ks. Janem Kabzińskim podjęła decyzję o budowie organów i rozpisaniu konkursu ofert, do którego zaproszono firmy organmistrzowskie zarówno z Polski, jak i z zagranicy już w 2012 roku. Projekt prospektu nawiązujący ściśle do architektury wnętrza został dostarczony przez architekta świątyni.. Przy projektowaniu dyspozycji i układu instrumentu zdecydowano się na budowę organów nawiązujących w swych założeniach brzmieniowych do estetyki romantycznej, z przewagą elementów o proweniencji niemieckiej.

Manuał I (główny):

Pryncypał 16’
Pryncypał 8’
Holflet 8’
Gamba 8’
Gedeckt 8’
Oktawa 4’
Szpicflet 4’
Kwinta 2⅔’
Oktawa 2’
Kornet od g⁰ 5x
Mikstura 2’ 5x
Trompet 16’
Trompet 8’

Manuał II (Schwellwerk):

Geigenprincipal 8’
Doppelflöte 8’
Salizional 8’
Aeoline 8’
Unda Maris od c⁰ 8’
Fugara 4’
Flöte 4’
Sesquialtera 2x
Piccolo 2’
Harmonia Aetheria 3x
Oboe 8’
Klarinette 8’

Manuał III (Recit expressif):

Bourdon 16’
Flute harmonique 8’
Bourdon 8’
Gambe 8’
Voix celeste od c⁰ 8’
Flute octaviante 4’
Prestant 4’
Nasard 2⅔’
Octavin 2’
Tierce 1⅗’
Plein Jeu 3-6x
Basson 16’
Trompette harm. 8’
Hautbois 8’
Voix Humaine 8’
Clairon 4’

Pedał:
Kontrabas 32’ (akustyczny)
Pryncypał 16’
Subbas 16’
Zartbas 16’ (transmisja Bourdon 16’ z III man.)
Violonbas 16’ (C-H drewno, w prospekcie)
Oktawbas 8’
Cello 8’
Fletbas 8’
Chorał 4’
Puzon 16’
Trompet 8’

Połączenia: I/P, II/P, III/P, Super III/P, Sub II/I, II/I, Super II/I, Sub III/I, III/I, Super III/I, Sub II, Super II, III/II

Tremolo dla Man. II i Man. III

Mateusz Peciak – wykształcenie muzyczne zdobywał w Diecezjalnym Studium Organistowskim w Tarnowie (2002) oraz w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej im. ks. kard. Franciszka Macharskiego w Krakowie (2005). Naukę kontynuował na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (2008), w Międzyuczelnianym Instytucie Muzyki Kościelnej w Krakowie (2010) oraz na Akademii Muzycznej w Katowicach (2012) pod kierunkiem prof. Juliana Gembalskiego, rozwijając swoje zamiłowanie i pasję do sztuki improwizacji organowej. Od 2015 roku jest członkiem Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej. Brał udział w wielu koncertach i warsztatach dla organistów.
Posiada liczne wyróżnienia w pracy artystycznej m.in. otrzymał I miejsce za utwór Benedictus na organy solo w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Fide et Amore w Żorach (2014) oraz Nagrodę Główną za kompozycję Hymn Młodzieży Salezjańskiej w Konkursie Kompozytorskim „Don Bosco” w XXVIII Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Religijnej im. ks. Stanisława Ormiańskiego w Rumii (2016). Jest autorem cyklu artykułów ukazujących się w półroczniku Musica Ecclesiae pt. Improwizacja „Od kuchni”, czyli listy stryja Bartoliniego do Bartłomieja, a także czterech zbiorów przygrywek do pieśni kościelnych.

Od 2007 roku pełni funkcję organisty w Kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Krakowie. W latach 2017-2023 pracował jako wykładowca muzyki kościelnej w Studium Franciszkańskim w Krakowie. Od 2023 roku jest nauczycielem improwizacji organowej, organowego akompaniamentu liturgicznego i organów w Instytucie Muzyki Kościelnej na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie oraz w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia im. kard. Franciszka Macharskiego w Krakowie.