Dobra Nowina to seria rozważań niedzielnej Ewangelii w formie podcastów, przygotowywanych przez ks. Artura Czepiela, archidiecezjalnego duszpasterza służby liturgicznej oraz ks. Jakuba Łabuza. Zapraszamy w każdą sobotę i wigilię uroczystości o godz. 17.07 na kanał YouTube i Spotify Archidiecezji Krakowskiej.
Możemy się dziwić, że w czasie Mszy Wieczerzy Pańskiej Kościół nakazuje nam rozważać ten właśnie fragment Ewangelii. Bardziej spodziewalibyśmy się tekstu mówiącego wprost o ustanowieniu Eucharystii. Tymczasem w tej perykopie widzimy Chrystusa, który klęka przed Apostołami i obmywa im nogi. By dokonać takiego gestu potrzeba miłości, bo tylko z miłości jest ktoś w stanie zdobyć się nas taki uczynek. W ten sposób ta Ewangelia staje się dla nas kluczem do zrozumienia świętych dni Triduum Paschalnego, które rozpoczynamy. Wszystko bowiem, co Chrystus w ten dni uczynił dla człowieka, uczynił z miłości.
Z miłości zostawił nam siebie w Eucharystii. Z miłości dał nam sakrament kapłaństwa. Z miłości dał się pojmać w ogrodzie oliwnym. Z miłości pozwolił skazać się niesłusznie na śmierć. Z miłości niósł krzyż wąskimi uliczkami Jerozolimy. Z miłości dał się ukrzyżować i umarł na Golgocie. Z miłości zszedł w ciemność grobu. Z miłości do mnie i do Ciebie. Naszą odpowiedzią na miłość Zbawiciela ma być nasza miłość do niego okazana w tych dniach. Biorąc udział w uroczystych celebracjach, czuwaniach, nabożeństwach odpowiadamy naszą miłością na miłość Chrystusa wyrażoną w misterium Jego męki i śmierci. Przeżyj te święte dni przy Zbawicielu i ze Zbawicielem. To będzie Twoje najlepsze podziękowanie za Jego miłość, jaką w tych dniach nam pokazuje.
Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.
W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.
Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».
Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!»
Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».