STRONA GŁÓWNA / WYDARZENIA / 9. KOŚCIÓŁ STACYJNY – ŚWIĘTYCH PIOTRA I PAWŁA

9. Kościół Stacyjny – ŚWIĘTYCH PIOTRA I PAWŁA

9. Kościół Stacyjny – ŚWIĘTYCH PIOTRA I PAWŁA
DATA ROZPOCZĘCIA: 06-03-2020 GODZINA: 18:00
MIEJSCE: ul. Grodzka 52a, Kraków
PARAFIA: Kraków, Parafia Wszystkich Świętych

ORGANIZATOR: Archidiecezja Krakowska
WWW: http://apostolowie.pl
OPIS WYDARZENIA:

Tradycja Liturgii stacyjnej zrodziła się w Rzymie. Przez kilka pierwszych wieków chrześcijaństwa biskup Rzymu nie miał „swojego” kościoła. Katedra biskupa Rzymu została wybudowana dopiero po roku 313 poza terenami zamieszkiwanymi przez chrześcijan. Papież nawiedzał rzymskie kościoły tytularne, by sprawować w nich uroczystą Eucharystię, w której uczestniczyli przedstawiciele wszystkich siedmiu regionów kościelnych Rzymu. Przybycie biskupa Rzymu do lokalnej wspólnoty nadawało Eucharystii szczególnie uroczysty charakter. Drugie „źródło” świątyń stacyjnych to kościoły związane z kultem świętych – szczególnie męczenników.

Liturgiczne „wędrowanie” papieża po rzymskich kościołach nie ograniczało się jedynie do okresu Wielkiego Postu, lecz trwało cały rok obejmując najważniejsze święta i okresy liturgiczne. Tradycja wielkopostnych kościołów stacyjnych była kultywowana w Rzymie aż do początków XIV wieku. Przywrócono ją tam w roku 1979. Liturgię tę podjęło z czasem wiele innych stolic biskupich. Za sprawą abp. Marka Jędraszewskiego, jako ówczesnego metropolity, zaczęto ją sprawować w Łodzi w 2013 r. Obejmując Archidiecezję Krakowską abp Jędraszewski wprowadził ją także pod Wawelem.


Kościołem stacyjnym drugiego piątku Wielkiego Postu jest bazylika Dwunastu Apostołów. Powstała w miejscu kościoła zbudowanego w 560 roku, by uczcić zwycięstwo nad Gotami. Przechowuje się w niej relikwie św. Jakuba i św. Filipa. W ołtarzu głównym znajduje się największy obraz na płótnie w Rzymie, który został namalowany przez Domenica Muratoriego i przedstawia scenę męczeństwa św. Jakuba i św. Filipa. Pod kościołem są katakumby, w których grzebano pierwszych chrześcijan.

Rzymskiemu kościołowi stacyjnemu drugiego piątku Wielkiego Postu w Krakowie odpowiada kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Ostatecznie ukończono go w latach 1605-1619. W jego podziemiach powstaje kolejny panteon narodowy, pochowano tam m.in.: ks. Piotra Skargę, pisarza Sławomira Mrożka, bp. Tadeusza Pieronka. W ołtarzu głównym znajduje się obraz „Wręczenie kluczy św. Piotrowi”, namalowany w 1820 przez Józefa Brodowskiego. W kościele jest najdłuższe w Polsce wahadło Foucaulta. 10 lutego 1904 roku w tej świątyni zawarli sakrament małżeństwa Emilia z Kaczorowskich i podoficer Karol Wojtyła, rodzice św. Jana Pawła II.


Duchowość Liturgii stacyjnej koncentruje się wokół trzech elementów. Pierwszy to pokutny charakter celebracji, dzięki któremu można głębiej przeżyć Wielki Post. Uczestnicy „dnia stacyjnego” słuchają Słowa Bożego, trwają na modlitwie, podejmują post, a w czasie celebracji Eucharystii składają ofiarę na potrzebujących. Ci, którzy pielgrzymują do kolejnych kościołów, przebywają również duchową drogę, która zbliża ich do głębszego przeżycia Paschy Pana. Drugim celem jest ukazanie miasta jako „przestrzeni świętej”, bo wierni gromadzą się na liturgii pokutnej w każdej jego dzielnicy. Trzeci aspekt to przybycie biskupa do wspólnoty. Biskup umacnia uczestników Eucharystii w gorliwym podejmowaniu modlitwy, postu, i jałmużny, a jego obecność jest znakiem jedności Kościoła.

ZOBACZ TAKŻE