Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie podpisał umowę o współpracy z firmą „Geoprzem”. - Studenci UPJPII i AGH mogą wspólnie pracować i tworzyć efekt synergii, który podnosi jakość i wartość tej pracy – wyjaśnia inż. Dariusz Tomaszewski.
Rektor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, ks. prof. dr hab. Robert Tyrała, witając przedstawicieli firmy Geoprzem, Akademii Górniczo-Hutniczej oraz dziekana Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego wraz z pracownikami wydziału, podkreślił znaczenie konsekwentnego rozwoju i współpracy. Zwrócił uwagę, że to właśnie dzięki współdziałaniu – m.in. z AGH – możliwe było szybkie powstanie Kampusu Jana Pawła II.
Jak zaznaczył, dziś – gdy kampus tętni życiem akademickim – uczelnia może podejmować kolejne wyzwania i realizować nowe, ambitne projekty.
Inż. Dariusz Tomaszewski, reprezentujący firmę geodezyjną Geoprzem, wskazał, że podpisana umowa otwiera nowe możliwości w zakresie badań nad dziedzictwem kulturowym. Jej głównym celem jest tworzenie tzw. cyfrowych bliźniaków zabytków – zaawansowanych modeli 3D, które łączą precyzję technologii z refleksją humanistyczną.
Projekt zakłada ścisłą współpracę studentów różnych kierunków – technicznych i humanistycznych. Dzięki temu możliwe jest nie tylko odwzorowanie fizycznej struktury obiektów, lecz także uzupełnienie ich o kontekst historyczny, artystyczny i kulturowy.
– Tutaj przede wszystkim liczymy na to, że to będzie współpraca na poziomie firmy komercyjnej, która łączy techniczny aspekt wykonywania cyfrowych bliźniaków zabytków z perspektywą humanistyczną. Studenci UPJPII i AGH mogą wspólnie pracować i tworzyć efekt synergii, który podnosi jakość i wartość tej pracy – powiedział w rozmowie z rzeczniczką prasową UPJPII inż. Dariusz Tomaszewski.
Jednym z pierwszych efektów współpracy jest cyfrowy bliźniak domku loretańskiego znajdującego się w kościele ojców kapucynów w Krakowie. Projekt został już zrealizowany i stanowi przykład praktycznego zastosowania nowoczesnych technologii w dokumentacji zabytków.
Dzięki wykorzystaniu narzędzi cyfrowych możliwe jest:
Model może być również uzupełniany o treści edukacyjne i naukowe, co znacząco poszerza jego potencjał dydaktyczny.
Do genezy współpracy odniósł się dr hab. Sławomir Dryja, prof. UPJPII, wskazując, że jej początki sięgają 2011 roku. Podkreślił, że obecnie szczególny nacisk kładzie się na zaangażowanie studentów i rozwój ich kompetencji praktycznych. Zwrócił uwagę na ideę równoległej pracy studentów kierunków humanistycznych i technicznych: – To jest pomysł paralelnych prac na poziomie licencjacko-inżynierskim i magisterskim […]. Jeżeli student historii sztuki opisuje jakiś obiekt, na przykład krucyfiks z kościoła, to równocześnie może powstać praca, w której ten sam obiekt staje się przedmiotem pełnego skanowania -mówił.
Takie podejście pozwala na tworzenie wspólnych, interdyscyplinarnych opracowań. Studenci kierunków technicznych poznają kontekst historyczny i kulturowy obiektów, natomiast humaniści zyskują dostęp do zaawansowanej dokumentacji wizualnej.
Z kolei prof. dr hab. Cezary Kałużny, dziekan Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego, wyjaśniał, że podpisanie umowy z firmą Geoprzem oraz współpraca z pracownią prof. Sławomira Mikruta z Akademii Górniczo-Hutniczej otwierają nowe możliwości dla uczelni, szczególnie w obszarze badań nad dziedzictwem kulturowym. Podkreślał, że choć punktem wyjścia jest technologia skanowania 3D, to w rzeczywistości chodzi o znacznie szerszą współpracę – łączącą świat biznesu, nauk technicznych oraz humanistyki. Podkreślił znaczenie komplementarności kompetencji partnerów projektu. Zaznaczył, że choć strona techniczna dysponuje zaawansowanym sprzętem i potrafi niezwykle precyzyjnie skanować obiekty, to dopiero wiedza historyczna i interpretacyjna nadaje tym działaniom pełny sens.
– Ponieważ nie mają kompetencji związanych z tym, co tak naprawdę skanują. I wtedy pojawia się historyk, który potrafi nazwać elementy architektoniczne, określić ich funkcję i kontekst historyczny – wyjaśnił.
Jak wskazał dziekan, połączenie tych perspektyw pozwala osiągnąć pełny efekt – każdy z partnerów wnosi swoje kompetencje, tworząc spójną i wartościową całość. Przykładem są badania kaplicy loretańskiej w Krakowie, gdzie dzięki wykorzystaniu georadaru możliwe było zdiagnozowanie problemów konstrukcyjnych bez ingerencji w strukturę obiektu.
Istotnym elementem współpracy jest także jej wymiar dydaktyczny. Studenci UPJPII uczestniczą w zajęciach prowadzonych przez specjalistów od skanowania 3D, natomiast studenci kierunków technicznych zdobywają wiedzę z zakresu historii i dziedzictwa kulturowego. Wspólne seminaria i spotkania sprzyjają budowaniu środowiska interdyscyplinarnego.
Projekt ma również charakter rozwojowy i międzynarodowy. W planach jest tworzenie kolejnych cyfrowych bliźniaków domków loretańskich – zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Wiedniu, Pradze i Wilnie. Przewidywana jest także współpraca z uczelniami zagranicznymi, w tym z ośrodkiem akademickim w Ankonie.
Inicjatywa pozostaje otwarta na kolejne instytucje naukowe. Jej celem jest nie tylko rozwój badań, ale również wzmacnianie świadomości dziedzictwa kulturowego oraz budowanie trwałych relacji między nauką, technologią i otoczeniem społeczno-gospodarczym.