W uroczystość Matki Bożej Anielskiej w Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej Księżnej Wieliczki odbył się tradycyjny odpust Porcjunkuli. Była to też okazja, aby świętować Dzień Jubileuszowy w parafii św. Franciszka z Asyżu w Wieliczce.
Na początku Mszy św. o. Mariusz Tabor OFM – kustosz Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej Księżnej Wieliczki przypomniał, że dzisiejsza uroczystość Matki Bożej Anielskiej z Porcjunkuli jest głęboko zakorzeniona w duchowości franciszkańskiej. — Wspominamy dzisiaj moment, kiedy św. Franciszek uprosił u Pana Boga, przez wstawiennictwo Maryi, łaskę szczególnego daru — odpustu zupełnego dla tych, którzy z wiarą nawiedzą Porcjunkulę. W tej maleńkiej kapliczce tak umiłowanej przez naszego założyciela rodziła się franciszkańska wspólnota i styl życia oparty na Ewangelii, pokorze, prostocie i zawierzeniu Bogu – mówił o. Tabor.
Liturgii przewodniczył i kazanie wygłosił o. Konrad Małys OSB z Opactwa Benedyktynów w Tyńcu. Odwołując się do czytań mszalnych, zwrócił uwagę, że Boże plany wypełniają się w historii człowieka. – Człowiek może się błąkać na rozmaity sposób, ale Boży plan jest nieodwołany. Dlatego człowiek zawsze ma możliwość odnaleźć Boga jako źródło siły, mądrości, o której mówi pierwsze czytanie i duchowej mocy, z którą tak wielkim entuzjazmem głosi dzisiaj św. Paweł w Liście do Galatów – mówił o. Małys zaznaczając, że człowiek w wielu sytuacjach napotyka na bezradność, dlatego potrzebuje mądrości i światła.
W tym kontekście wskazał na dar Ducha Świętego. – To dar, który chce wzrastać w człowieku, to jest płomień, który nie chce być płomyczkiem, ale który chce rozgrzewać zawsze, dawać człowiekowi światło, żar i pewną siłę – mówił benedyktyn i dodawał, że wyzwania czasu „mają prawo ożywiać w nas właśnie to dążenie do mądrości, do światła, do pewnej odwagi, decyzji na szeroką skalę”.
Nawiązując do sceny zwiastowania, o. Małys zauważył, że Bóg przychodzi często do człowieka w momencie dla niego trudnym, gdy człowiek ma doświadczenie przegranej albo bezradności. Podkreślił, że to właśnie wtedy człowiek paradoksalnie okazuje się być przygotowanym wewnętrznie na nowe światło. – Światło, które nie myli, które nie płynie tylko z jego ludzkich kalkulacji, kończących się doświadczeniem bezradności, ale światło, które prowadzi i które mówi człowiekowi: jesteś wciąż uczestnikiem Bożych dzieł. Tych dzieł, których Bóg dokonuje i które się według Bożych planów realizują – mówił o. Konrad Małys OSB, stawiając słuchaczom kilka pytań: Czy chcesz, w takiej sytuacji, w jakiej jesteś, być uczestnikiem dzieł Bożych? Czy chcesz brać w swoje życie, w swoją duszę płomień tej potężnej Bożej miłości przedwiecznej? Czy chcesz wziąć w swój umysł światło, które rozwija jego zdolności i umiejętności, i które uczy patrzeć na samego siebie i na świat horyzontem miłości, która przestaje być tylko ideałem, a staje się rzeczywistością i umiejętnością?
Benedyktyn zachęcał wiernych do korzystania z sakramentu pojednania, zaznaczając, że „Bóg daje w nim więcej, niż nam się zdaje — uzdalnia nas do tego, abyśmy wzrastali w Jego miłości, poznając ją coraz pełniej i głębiej”. Zapraszał także do zadawania Bogu trudnych pytań naszego czasu i oczekiwania od Niego odpowiedzi – na zwór Maryi. – Naśladujmy Ją w pokorze, naśladujmy w odwadze wiary, naśladujmy w miłości, która wciąż pragnie być w człowieku czymś więcej, niż nam się zdaje — zakończył.
Podziękowania do uczestników uroczystej liturgii skierował prowincjał Prowincji Matki Bożej Anielskiej o. Krzysztof Bobak OFM. Przypomniał, że św. Franciszek od benedyktynów otrzymał Porcjunkulę, która stała się kolebką Zakonu Braci Mniejszych. Nawiązując do gestu Założyciela, przekazał na ręce o. Konrada Małysa kosz ryb. Benedyktyn ofiarował z kolei franciszkanom oliwę, aby „podtrzymywali światło”.
Na zakończenie, zgromadzeni na uroczystościach odpustowych przeszli do Kaplicy Porcjunkuli, gdzie dokładnie rok temu zainaugurowano wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu.
Przy klasztorze franciszkanów w Wieliczce istnieje od 2000 roku jedyna na świecie wierna kopia Porcjunkuli – małej kapliczki pod Asyżem, którą św. Franciszek otrzymał od benedyktynów i gdzie również Biedaczyna wybłagał u Chrystusa odpust zupełny dla wszystkich skruszonych grzeszników na całym świecie.
