- Jesteśmy siostrami, braćmi, a Bóg mówi: „Ja Cię czynię stróżem tego domu”, to znaczy czynię Cię odpowiedzialnym za ten dom – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. z okazji jubileuszu 800-lecia parafii św. Wincentego w Krakowie-Pleszowie.
Na początku Eucharystii ks. Stanisław Kostecki powitał kard. Grzegorza Rysia oraz wszystkich uczestników uroczystości. Przypomniał, że jubileusz 800-lecia parafii jest okazją do dziękczynienia za wspólnotę, przekazywaną przez pokolenia wiarę oraz duszpasterzy, którzy przez wieki pełnili swoją posługę. Proboszcz dziękował także za kościół, w którym od 120 lat parafianie mogą gromadzić się na modlitwie i przyjmować sakramenty. Wspomniał również o przodkach, którzy przez kolejne pokolenia strzegli wiary i przekazywali ją swoim dzieciom.
– Z sercami przepełnionymi radością witamy Cię w progach naszej parafii. Gromadzimy się dziś, by wspólnie świętować jubileusz 800-lecia naszej wspólnoty. Te osiem wieków to setki lat modlitwy, pracy i niezłomnej wiary mieszkańców tej ziemi – mówili przedstawiciele parafian. Podkreślili, że przez stulecia kolejne pokolenia mieszkańców przychodziły do Boga, prosząc o błogosławieństwo dla swoich rodzin, a św. Wincenty uczył ich pokornej służby, miłości do Kościoła i drugiego człowieka. – Chcemy tę iskrę wiary i tradycji podać dalej – zaznaczyli. Parafianie poprosili metropolitę krakowskiego o przewodniczenie jubileuszowej Eucharystii oraz modlitwę za całą wspólnotę i jej rodziny. – W staropolskim i krakowskim zwyczaju wołamy z głębi serca: „Szczęść Boże, Księże Kardynale, witamy w Pleszowie” – zakończyli.
W homilii metropolita krakowski zwrócił uwagę, że wszystkie trzy czytania liturgiczne mówią o wspólnocie, a w szczególny sposób czyni to Ewangelia z 18. rozdziału św. Mateusza, zawierającego mowę Jezusa o zasadach życia we wspólnocie. – W jubileuszach nie chodzi tylko o to, żeby powspominać, zrobić wykład z historii, poprzeglądać stare zdjęcia Nie, w jubileuszu chodzi o przyszłość – mówił i zaznaczył, że 800 lat istnienia parafii oznacza około 30 pokoleń ludzi przekazujących sobie wiarę. Porównał je do ogniw jednego łańcucha. – Ojciec synowi, syn wnukowi, matka córce, córka wnuczce. Jesteście kolejnym ogniwem w tym łańcuchu – podkreślił. Kard. Grzegorz Ryś przypomniał słowa swojego profesora, że „łańcuch jest tak silny, jak silne jest jego najsłabsze ogniwo”. – Bardzo Wam życzę, żebyście byli mocnym ogniwem w tym łańcuchu, kolejnym mocnym ogniwem – dodał.
Zauważył, że wspólnota przedstawiona w czytaniach nie jest wspólnotą idealną. Ezechiel mówi o człowieku występnym, a Jezus w Ewangelii o bracie, który grzeszy przeciwko drugiemu. – Słowo Boże dzisiaj do nas nie mówi o wspólnocie idealnej, nie mówi nam o wspólnocie, która by się składała z aniołów – zaznaczył kard. Grzegorz Ryś. Wskazał, że doświadczenie wzajemnego ranienia się, konfliktów i grzechu jest częścią konkretnego życia.
Odnosząc się do słów z Księgi Ezechiela: „Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela”, metropolita krakowski podkreślił odpowiedzialność każdego za wspólnotę. Zwrócił uwagę, że biblijny „dom” nie oznacza przede wszystkim ścian, dachu i fundamentów, ale ludzi. – Nie wolno inaczej myśleć o sobie w Kościele. Jesteśmy siostrami, braćmi, a Bóg mówi: „Ja cię czynię stróżem tego domu”, to znaczy czynię Cię odpowiedzialnym za ten dom – wyjaśniał.
Kardynał zaznaczył, że odpowiedzialność ujawnia się szczególnie wtedy, gdy we wspólnocie dzieje się coś złego. Posłużył się obrazem mrozu, podczas którego można założyć ciepłe ubranie albo rozpalić ognisko, aby inni także mogli się ogrzać. W tym kontekście odniósł się do ewangelicznego wezwania do upomnienia brata. Przywołał także postać św. Stanisława, z którym związana jest tradycja początków wspólnoty religijnej w Pleszowie. – Stanisław to jest patron takiego wielkiego czynu miłosierdzia, jakim jest upomnienie bliźniego – zauważył. Wskazał, że odwaga świętego do upomnienia króla wynikała z miłości. – Kochał tego króla jak brata. Upomnienie nie ma nic wspólnego z tym, że muszę się odegrać, powiedzieć swoje racje, postawić na swoim – podkreślił.
Metropolita krakowski zaznaczył, że chrześcijańskie upomnienie powinno wypływać jedynie z głębokiej miłości do drugiego człowieka. – Upomnienie jest czynem miłosierdzia. To taka miłość, która sprawia, że jesteś gotów oddać życie za człowieka, którego upominasz. Upominasz go właśnie dlatego, że tak bardzo go kochasz. – mówił. – Dlaczego nie reagujemy na zło? Bo nie kochamy ludzi – dodał.
Kolejnym wskazaniem dla wspólnoty było przebaczenie. Kard. Grzegorz Ryś przywołał słowa Jezusa i wskazał, że cała wspólnota chrześcijańska otrzymuje władzę przebaczania. – Wiecie, na co zamieniliśmy tę władzę? Zamieniliśmy sobie tę władzę na władzę osądzania i w tym zakresie jesteśmy fantastyczni jako wspólnota – mówił.
Zauważył, że człowiek, który popełnił w życiu nawet bardzo poważny błąd, nie może zostać przez wspólnotę uznany za kogoś bez nadziei. Nawiązał do nauczania św. Jana Pawła II o pojednaniu i pokucie oraz do słów św. Pawła o powierzonej chrześcijanom posłudze jednania. – Wspólnota może mu dać poczucie: „Nie jesteś absolutnie skreślony, jesteś jednym z nas, kochamy Cię, nie osądzamy Cię, my Ci przekazujemy pokój”. To jest wspólnota, która potrafi żyć jak uczniowie Pana Jezusa – podkreślił.
Kardynał zwrócił także uwagę na wezwanie do wspólnej modlitwy. Przypomniał słowa Jezusa: „Gdzie są dwaj albo trzej w imię moje, tam Ja jestem”. – Niezależnie od tego, jak jest na co dzień, czy się lubicie, czy nie, kochacie czy nie, czy Wam po drodze, czy nie po drodze ze sobą, ale tu jesteście razem – mówił. Podkreślił, że to właśnie zgromadzona na modlitwie wspólnota czyni Jezusa obecnym. – Czynimy Jezusa obecnego między nami, obecnego w świecie, dlatego że się schodzimy w Jego imię – zaznaczył.
Metropolita krakowski wskazał na postać patrona parafii – św. Wincentego. Przypomniał, że był on diakonem, a jego życie wyznaczały dwa wymiary: miłosierdzie wobec potrzebujących i głoszenie słowa. – Diakon to jest ktoś, kto odkrywa, że czyny miłości są jego życiowym powołaniem i dostaje na to błogosławieństwo od Kościoła i szczególną łaskę w święceniach – mówił kard. Grzegorz Ryś. Nawiązując do pierwszych diakonów opisanych w Dziejach Apostolskich, zauważył, że do służby potrzebującym konieczne jest działanie Ducha Świętego.
Metropolita zaznaczył, że drugim wymiarem życia św. Wincentego było przepowiadanie słowa. – Żył słowem i żył miłością do bliźnich, do potrzebujących. Słowo i miłosierdzie – to macie wpisane w osobę patrona. Tak się buduje wspólnota – mówił.
Na zakończenie życzył parafianom, aby słowo otrzymane podczas jubileuszu znalazło w ich życiu konkretne wypełnienie. – Żebyście naprawdę tę wspólnotę, którą jest parafia, potrafili tworzyć, brać za nią odpowiedzialność także wtedy, kiedy się w niej pojawiają takie postawy, których nie lubimy, także wtedy, kiedy pojawia się w niej grzech. Żebyście potrafili grzech nazwać, żebyście potrafili sobie wybaczać, a nade wszystko, żebyście się potrafili razem schodzić do modlitwy i czynić Jezusa obecnym w Pleszowie – zakończył metropolita krakowski.
Przed procesją eucharystyczną ks. Stanisław Kostecki podziękował kard. Grzegorzowi Rysiowi za przewodniczenie jubileuszowej modlitwie. – Dziękuję za to dziękczynienie wobec Boga obecnego tu wśród nas, nie tylko w Eucharystii, ale również w naszej wspólnocie – mówił proboszcz.
Słowa wdzięczności skierowali do metropolity krakowskiego także przedstawiciele parafian. Przypomnieli, że przez osiem wieków kolejne pokolenia mieszkańców przychodziły do tej wspólnoty ze swoimi radościami, troskami i najważniejszymi wydarzeniami życia. – Ludzie przemijali, ale wiara i modlitwa pozostały – podkreślili.
Dziękowali również za obecność kardynała, wspólną modlitwę, błogosławieństwo i pasterską troskę, a proboszczowi – za troskę o świątynię i tworzących parafię ludzi.
– Osiemset lat temu modlili się tutaj nasi przodkowie, dzisiaj modlimy się my, a kiedyś będą modlić się tutaj nasi potomkowie. To, co otrzymaliśmy od tych, którzy byli przed nami, teraz jest w naszych rękach – mówili parafianie. Zaznaczyli, że zadaniem obecnego pokolenia jest przekazanie wiary dzieciom, wnukom i tym, którzy przyjdą po nich. – Ludzie przemijają, pokolenia przemijają, czasy przemijają, ale Bóg pozostaje – dodali.
– Niech nasza parafia przez następne stulecia będzie miejscem, do którego człowiek będzie mógł przyjść z radością, z nadzieją, z bólem i z wiarą i zawsze znaleźć tutaj drogę do Boga – mówili.
Po Mszy św. odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu i procesja z litanią do Matki Bożej. Zebrani odśpiewali uroczyste „Te Deum” i przyjęli błogosławieństwo. Kard. Grzegorz Ryś odsłonił także przed kościołem obelisk upamiętniający jubileusz 800-lecia parafii.
