- Niech ta dzisiejsza Niedziela Miłosierdzia Bożego będzie dla każdego z nas okazją do wdzięczności Bogu za dar sakramentu pokuty i pojednania, dzięki któremu możemy uzyskać odpuszczenie grzechów i odczuwać głęboką radość, do której wzywa nas dzisiejsza liturgia słowa - mówił kustosz Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, ks. Tomasz Szopa w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie.
Na początku Mszy św. kustosz Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, ks. Zbigniew Bielas przypomniał, że Święto Miłosierdzia jest odpowiedzią na pragnienie samego Jezusa objawione św. Faustynie. „Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem miłosierdzia” – cytował słowa Zbawiciela, wskazując, że wierni gromadzą się w sanktuarium, aby przeżywać to szczególne wydarzenie. Kustosz nawiązał także do Aktu zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu oraz słów św. Jana Pawła II, który podkreślał, że współczesny świat szczególnie potrzebuje miłosierdzia.
Witając zgromadzonych, ks. Zbigniew Bielas pozdrowił kapłanów, siostry zakonne, pielgrzymów oraz czcicieli Bożego Miłosierdzia, w tym tych, którzy trwali na nocnym czuwaniu. Wyraził także wdzięczność za obecność Rycerzy Jana Pawła II oraz wszystkich zaangażowanych w posługę. Porannej Eucharystii przewodniczył kusztosz Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie.
W homilii Ks. Tomasz Szopa wskazał na motyw radości, powracający we wszystkich trzech czytaniach mszalnych. Jednocześnie liturgia słowa mówi o smutku, o którym pisał św. Piotr. W tym kontekście ks. Tomasz Szopa przypomniał, że Jezus także odczuwał smutek na przykład w reakcji na wiadomość o śmierci przyjaciela oraz w sposób bardzo dramatyczny w Getsemani.
Kustosz Sanktuarium św. Jana Pawła II zauważył, że Jezus płakał także nad Jerozolimą. Podkreślił, że ta scena kieruje do źródła najgłębszego smutku, jakim jest grzech i zauważył, że mówi o tym już Księga Rodzaju. – Są więc dwa rodzaje smutku. Ten smutek, który niszczy, związany z grzechem. I ten smutek, który jest smutkiem ludzkim, dobrym, naturalnym, doświadczalnym, chociażby w obliczu straty kogoś bliskiego – podsumował i przywołując słowa św. Pawła zauważył, że smutek może także doprowadzić do zbawiennego nawrócenia. – W tym kontekście pojawia się dzisiejsza Ewangelia, w której sercu jest tajemnica dzisiejszego dnia. Tajemnica odpuszczenia grzechów – stwierdził. – To doświadczenie Bożego Miłosierdzia i odpuszczenie grzechów są źródłem najgłębszej radości, jakiej dla nas pragnie Pan Jezus – dodał.
Przypomniał, że sam Jezus wprost mówił do Apostołów, by przeżywali swe życie w radości. – Dzisiaj Jezus objawia swoje miłosierdzie nie w sposób abstrakcyjny, ale bardzo konkretnie – w sakramencie pokuty i pojednania, tam gdzie dokonuje się odpuszczenie grzechów. To jeden z najcenniejszych sakramentów, dzięki któremu możemy doświadczać radości, o której mówi dzisiejsza liturgia słowa. Radości płynącej z wolności od grzechu – zauważył, przypominając zebranym o wewnętrznym pokoju, którego człowiek doświadcza po odpuszczeniu grzechów. – Niech ta dzisiejsza Niedziela Miłosierdzia Bożego będzie dla każdego z nas okazją do wdzięczności Bogu za dar sakramentu pokuty i pojednania, dzięki któremu możemy uzyskać odpuszczenie grzechów i odczuwać głęboką radość, do której wzywa nas dzisiejsza liturgia słowa – podsumował.
Na zakończenie uroczystości ks. Zbigniew Bielas wyraził wdzięczność za wspólną modlitwę oraz zaangażowanie wszystkich uczestników Święta Miłosierdzia. Szczególnie podkreślił znaczenie współpracy między Sanktuarium Bożego Miłosierdzia a Sanktuarium św. Jana Pawła II, wskazując, że łączy je nie tylko bliskość miejsca, ale także wspólna misja. – Most Miłosierdzia łączy nasze sanktuaria i ukierunkowuje nas na współpracę – zaznaczył.
Przypomniał, że oba miejsca są związane osobą św. Jana Pawła II i wspólnym dziedzictwem zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu. Zwrócił uwagę, że wierni często nawiedzają oba sanktuaria, przechodząc między nimi właśnie przez Most Miłosierdzia.
Do tej współpracy nawiązał także ks. Tomasz Szopa, który podkreślił, że relacja między sanktuariami nie jest konkurencją, lecz wzajemnym wsparciem. Zaznaczył, że łączy je wspólna misja oraz codzienna posługa prowadząca wiernych do spotkania z Bogiem.
