STRONA GŁÓWNA / AKTUALNOŚCI / „NIESIEMY LUDZI DO BOGA”. POZNAJ WSPÓLNOTY 46. PIESZEJ PIELGRZYMKI KRAKOWSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ – WSPÓLNOTY I-IV

„Niesiemy ludzi do Boga”. Poznaj wspólnoty 46. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę – Wspólnoty I-IV

Tradycyjnie 6 sierpnia z wawelskiego wzgórza wyruszy 46. Piesza Pielgrzymka Krakowska na Jasną Górę. Ten czas to nie tylko wędrówka, ale przede wszystkim spotkanie – z ludźmi, Bogiem i samym sobą. Jakie są poszczególne człony pielgrzymki, z którymi można wyruszyć i jaka jest ich misja w drodze? Poznajcie pierwsze cztery z nich.




Z Krakowa na Jasną Górę już od 46 lat

Pomysł na zorganizowanie pielgrzymki powstał w 1980 roku podczas uczestnictwa w Pieszej Pielgrzymce Warszawskiej. Wówczas ponad 300 młodych z Krakowa wraz z ks. Józefem Jończykiem i ks. Józefem Jachimczakiem, duszpasterzem akademickim z DA „Na Miasteczku” wyruszyło w drogę z Warszawy do Częstochowy. Podczas tych 9 dni trwania pielgrzymki między wędrującymi zawiązały się przyjaźnie i postanowili spotykać się również w czasie roku akademickiego.

Od października 1980 roku w czwartą sobotę miesiąca zaczęto organizować w kościele Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w Krakowie spotkania popielgrzymkowe. Wtedy zaczął tworzyć się pomysł na to, aby wyruszyć do Częstochowy z Krakowa w pielgrzymce, wzorowanej na tej warszawskiej. Organizacją przedsięwzięcia zajął się ks. Jachimczak.

Przygotowania przerwał zamach na papieża Jana Pawła II. 17 maja 1981 roku w związku z atakiem zorganizowano Biały Marsz. Był to moment, w którym tysiące młodych zgromadzonych wtedy na krakowskim rynku zdecydowało się wyruszyć w wakacje do Pani Jasnogórskiej, aby modlić się o zdrowie dla Ojca Świętego.

Dziś Pieszą Pielgrzymkę Krakowską na Jasną Górę tworzy 8 wspólnot. Pątnicy do Częstochowy wyruszają nie tylko z Krakowa, ale i innych części Archidiecezji Krakowskiej, m.in. z Mszany Dolnej, Chrzanowa, Suchej Beskidzkiej czy Skawiny.

Wspólnota I – Prądnicka: Spotkać Boga, drugiego człowieka i samego siebie

Nowym przewodnikiem Wspólnoty I jest ks. Krzysztof Kasprzycki, wikariusz parafii św. Jana Chrzciciela w Krakowie-Prądniku Czerwonym.

Wspólnotę Prądnicką tworzą grupy o różnorodnym charakterze, które łączy radość, otwartość, a także poczucie wspólnoty.

Patronem „Jedynki” jest św. Jan Paweł II. Prowadzona przez ojców saletynów grupa słynie z energii, śpiewu i żywiołowej atmosfery. Grupie 2 patronuje św. Brat Albert. W ostatnich latach dołącza do niej coraz więcej pielgrzymów w różnym wieku, a jej znakiem rozpoznawczym jest efektowne wejście na Jasną Górę. Podczas 46 Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę planowane jest wspólne wędrowanie grup 1 i 2. Grupa 3, której patronką jest św. Jadwiga Królowa, wychodzi z Bochni i rozpoczyna pielgrzymowanie dwa dni wcześniej, czyli 4 sierpnia. Jej uczestnicy charakteryzują się chęcią wzajemnej pomocy i brakiem barier międzypokoleniowych. Z kolei grupa 3 Prim, skupia głównie rodziny z Sędziszowa Małopolskiego i okolic, pielgrzymuje pod patronatem św. Ojca Pio i ma charakter wyłącznie namiotowy. Patronem grupy 4 jest natomiast św. Stanisław BM. To jedna z najbardziej różnorodnych grup pod względem wieku i pochodzenia uczestników, znana z wyjątkowo rozśpiewanej atmosfery. „Piątkę” prowadzą za to księża michalici oraz siostry michalitki. Tworzą ją przede wszystkim osoby związane z duchowością św. Michała Archanioła.

Jak podkreśla ks. Krzysztof Kasprzycki, fundamentem pielgrzymowania członu są trzy elementy: modlitwa, spotkanie z drugim człowiekiem oraz osobiste rekolekcje przeżywane podczas wędrówki. – Po pierwsze modlitwa. Gdy włożone jest w nią serce, trud wędrówki w różnych warunkach pogodowych i jest pomnożona przez ilość pielgrzymów, to i jej owoce są zwielokrotnione – zauważa przewodnik Wspólnoty I. Drugim ważnym wymiarem jest budowanie relacji. – Przez te kilka dni poznajemy się wzajemnie przez rozmowę, modlitwę, życzliwe słowo, podzielenie się z innymi różnymi rzeczami – podkreśla. Trzecim filarem są rekolekcje w drodze, które pozwalają na to, aby zatrzymać się nad własnym życiem i znaleźć czas na osobiste spotkanie z Bogiem.

Główny przewodnik Wspólnoty Prądnickiej  przyznaje, że jeszcze kilka lat temu nie przypuszczał, iż pielgrzymowanie stanie się częścią jego kapłańskiej drogi. – Mogę śmiało powiedzieć, że piesza pielgrzymka nie była „moją bajką” i ta droga duszpasterska nie była moim marzeniem (…). (…) Zaryzykowałem i nie żałuję – dzieli się.

Zauważa także, że pielgrzymka jest szczególnym darem, który pozwala spotkać Boga, drugiego człowieka i samego siebie. – Spotkanie z modlitwą, drugim człowiekiem i samym sobą jest niezwykłym darem Boga dla każdego z nas. (…) Łaski i błogosławieństwa okupione niejednokrotnie bólem, odciskami, zmęczeniem czy nawet złamaniami. Łaski i błogosławieństwa, które dają radość i siły, by już na Jasnej Górze, klęcząc i dziękując za przeżyty czas, myśleć o następnym roku. (…) Ktoś, kto jej nie przeżył, nie jest w stanie tego zrozumieć i docenić. Ktoś, kto ją przeżył będzie dążył, by tę drogę kontynuować – podkreśla ks. Krzysztof Kasprzycki.

Pielgrzymi ze Wspólnoty I rozpoczynają drogę na Wawelu, a następnie przechodzą m.in. przez Zielonki, Korzkiew, Smardzowice i Maszyce. W kolejnych dniach wędrują również przez Ojcowski Park Narodowy, Zadroże, Smoleń, Pilicę, Mirów i Leśniów, by wreszcie przez Olsztyn i Kusięta dotrzeć 11 sierpnia na Jasną Górę.

Wspólnota II – Śródmiejska: Nieść ludzi do Boga

Wspólnota II także wędruje w tym roku z nowym głównym przewodnikiem. Jest nim ks. Piotr Kosakowski, Archidiecezjalny Duszpasterz Młodzieży oraz wikariusz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie.

Mówi on, że człon śródmiejski zawsze charakteryzował się różnorodną grupą ludzi. – W naszej wspólnocie jedynie misyjna „Dziesiątka” łączy Stowarzyszenie Misji Afrykańskich z parafią św. Szczepana, a pozostałe grupy w większości związane są dziś z zakonami. Mamy pijarów, jezuitów, salezjanów, franciszkanów i misjonarzy, którzy pociągają za sobą sympatyków z całej Polski – wymienia ks. Piotr Kosakowski. Dodaje, że warto pamiętać również o grupach dla osób ze szkół średnich i studentów, czyli 12 – Akademickiej oraz 13 – Młodzieżowej. – W „Dziewiątce” jest miejsce dla rodzin z dziećmi a każdy kto pragnie poczuć się Wspólnotą może dołączyć do braterskiej „szóstki” – zaznacza.

Przewodnik Wspólnoty Śródmiejskiej podkreśla także, że jednym z powodów, dla których warto wybrać się akurat z tym członem, jest trasa, która wiedzie przez tereny Jury Krakowsko-Częstochowskiej oraz wysoki poziom muzyczny poszczególnych grup. – Wspólna modlitwa, codzienna Msza św. i braterstwo pozwalające tworzyć więzi, to wszystko tworzy niezapomnianą atmosferę i klimat wspólnoty – zauważa.

Misji wspólnoty ks. Piotr Kosakowski upatruje w świadczeniu o Żywym Bogu, który jest obecny w życiu każdego człowieka. – Tam, gdzie się pojawiamy setki ludzi stojąc przy drodze proszą, aby ich intencje zanieść do Maryi na Jasną Górę. W ten sposób nie tylko modlitwy, ale i tych ludzi niesiemy do Boga – zaznacza.

Trasa członu II zaczyna się na wawelskim wzgórzu, skąd pielgrzymi wędrują do Wielkiej Wsi i Białego Kościoła. Zatrzymują się również w Bramie Krakowskiej. Następnie na ich szlaku są takie miejsca, jak Młynnik, Klucze czy Ogrodzieniec. Ostatni odcinek na Jasną Górę wiedzie pątników Wspólnoty Śródmiejskiej przez Poraj, Choroń oraz Olsztyn.

Wspólnota III – Podgórsko-Wielicka: Każdy ma swoją misję

Przewodnikiem Wspólnoty III jest ks. Paweł Głowacz, administrator parafii Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Nowym Prokocimiu oraz nowy prokurator w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej.

Jak podkreśla, ten człon to różnorodność. – Wspólnotę charakteryzuje przede wszystkim to, że gromadzi ludzi związanych z danym terenem, lub poszczególnymi grupami. Wspólnie pielgrzymują starsi i najmłodsi, nawet jeszcze w wózkach. Idą ludzie od wielu lat związani z pielgrzymką i ci, dla których to pierwsze takie doświadczenie – wyjaśnia przewodnik Wspólnoty III.

Człon dzieli się na cztery grupy. – Pierwsza z nich (łącząca grupy 17 i 22) gromadzi przede wszystkim ludzi z parafii św. Mikołaja i MB Nieustającej Pomocy w Krakowie oraz św. Piotra i Pawła w Bolechowicach. Od lat przewodnikami tej grupy są ks. Grzegorz Godawa i ks. Mateusz Szymczyk, a wspólnie z nimi pielgrzymuje liczna grupa sióstr zakonnych. Połączone grupy 18 i 20 to głównie mieszkańcy Starego i Nowego Prokocimia oraz Bieżanowa, a także ci, którzy są z nimi związani. Przewodnikami tej grupy będą ks. Jan Jelonek oraz ks. Krzysztof Mirek. Grupa 19 związana jest z parafią św. Józefa w Krakowie-Podgórzu i przewodzącym jej ks. Mirosławem Żakiem. Ostatnia, grupa 21 gromadzi ludzi związanych z parafią św. Klemensa w Wieliczce oraz okolicznych miejscowości – wymienia ks. Paweł Głowacz. – To grupy bardzo różnorodne, dla wszystkich otwarte i w każdej można znaleźć miejsce dla siebie. – dodaje.

– To wyjątkowe doświadczenie sześciodniowej wspólnoty, która tworzy nierzadko niezwykłe więzy. Zachętą może być też trasa. Nie za długie odcinki, w miarę spokojna droga, ludzie posługujący na pielgrzymce związani z nią od lat – zaznacza, podkreślając, dlaczego warto wybrać akurat ten człon na wspólne wędrowanie na Jasną Górę.

Dla kogo są poszczególne grupy? – Trudno wskazać dla kogo nie są. Każdy w nich może odnaleźć swoje miejsce, także przez posługę, do której okazji na pielgrzymce nie brakuje. Wyróżniłbym grupę 19 i ks. Mirosława Żaka, który gromadzi wokół siebie ludzi idących w intencji pokutnej. Od lat propagują dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, a pielgrzymi niosą na Jasną Górę intencje swoje, czy też polecają tych, którzy szczególnie potrzebują wsparcia – mówi ks. Głowacz. Natomiast, jeśli chodzi o misję, z jaką pątnicy wyruszają na Jasną Górę, to główny przewodnik Wspólnoty Podgórsko-Wielickiej podkreśla, że każdy z uczestników ma swoją intencję, którą pragnie zanieść przed oblicze Pani Jasnogórskiej.

Trasa Wspólnoty III, tak jak pozostałych członów krakowskich, rozpoczyna się na Wawelu. Stamtąd m.in. przez Naramę, Skałę, Kotowice, a także Leśniów podążają na Jasną Górę, ostatniego dnia mijając Biskupice, Olsztyn i Kusięta.

Wspólnota IV – Nowohucka: Podzielić się z Maryją tym, co do Niej niesiemy

Przewodnikiem Wspólnoty IV jest od kilku lat ks. Łukasz Nizio, wikariusz parafii św. Judy Tadeusza w Krakowie-Czyżynach.

Mówi, że człon gromadzi z pewnością ludzi rozmodlonych, „którzy sierpniowy czas (…) pragną spędzić na pielgrzymim szlaku”. -Trudno jest określić jednoznacznie czym ona się charakteryzuje. Spotyka się tam młodość najmłodszych pielgrzymów z dojrzałym wiekiem tych, którym wieku nie należy wypominać a wręcz podkreślać ich młodego ducha. Rodziny z dziećmi oraz osoby, które szukają odpowiedzi do jakich zadań ich Pan zaprasza. Tych, którzy postanowili pójść pierwszy raz (niejednokrotnie dzwoniąc z drugiego krańca Polski, że chcieliby iść właśnie z nami) oraz wytrawnych pielgrzymów z wieloletnim doświadczeniem. Wisienką na torcie w naszej wspólnocie jest Grupa „Karan”– młodych ludzi, którzy pogubili się przez zniewolenia na początku swojej młodzieńczej drogi życia, idących z terapeutami, opiekunami oraz rodzicami – wymienia przewodnik Wspólnoty IV.

Wspólnota IV składa się z grup: Mistrzejowickiej, Mogilskiej i Bieńczyckiej. – Kiedy bliżej przeglądnęlibyśmy się tym grupom, zauważymy, że wiąże się z nimi wyjątkowa historia tych miejsc. Są to przede wszystkim grupy tworzone przy konkretnych parafiach Nowej Huty, które z różnych powodów zapisały się na mapie tej części Krakowa. Historia sanktuarium mogilskiego krzyża i oo. cystersów, prekursorów pielgrzymowania krakowskiego na Jasną Górę, zaprasza do wstąpienia w szeregi Grupy 26 „Mogilskiej” osoby, które jeszcze bardziej pielgrzymi szlak chcą związać z tajemnicą krzyża Chrystusa, Godzinkami, Nieszporami, Litaniami i tradycyjnymi pieśniami – zauważa przewodnik Wspólnoty IV. Do wstąpienia do Grupy 28 „Bieńczyckiej” zachęca natomiast osoby, które chciałyby odkrywać jaki charakter dla Nowej Huty miał kościół „Arka Pana”. – Kto natomiast chce (…) odkryć postać niezłomnego kapłana sługi Bożego Józefa Kurzei jest zaproszony do Grupy 24 „Mistrzejowickiej”, skąd płynie zawsze głośny młodzieńczy śpiew, dobry humor oraz rozmodlenie – zaznacza. – Misja jest chyba jedna, jak co roku – podzielić się z Maryją tym, wszystkim co do Niej przez 6 dni niesiemy, a niejednokrotnie niesiemy przez całe dotychczasowe życie – wyjaśnia ks. Łukasz Nizio.

Dlaczego warto wybrać się z nią na Jasną Górę? – Skoro chęć pójścia w naszej wspólnocie wyrażają ludzie z różnych stron Polski to znaczy, że musi w niej „coś być” – nie licząc przewodników poszczególnych grup czy też grilla dla wszystkich pielgrzymów w ostatni wieczór z racji urodzin głównego przewodnika – podkreśla ks. Nizio.

46. Piesza Pielgrzymka Krakowska na Jasną Górę, której w tym roku towarzyszy hasło „Uczniowie-Misjonarze”, odbędzie się tradycyjnie w dniach 6-11 sierpnia. Zapisać można się zarówno poprzez formularz na stronie internetowej, jak i w parafiach.

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej




ZOBACZ TAKŻE